Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΑ BLOG

Περίμενα να κοπάσει ο θόρυβος των ημερών πριν καταθέσω και γω την δική μου άποψη για τα blog και τους blogger.
Είναι πραγματικά εξαιρετικά ενδιαφέρον να παρακολουθήσουμε το σύνολο των αντιδράσεων.
Ποιοί είναι αυτοί που παρουσιάζουν το θέμα με ποιούς τρόπους και τι ακριβώς επιδιώκουν. Δεν θα απαντήσω-τα ερωτήματα μπαίνουν προκειμένου να δημιουργήσουν προβληματισμούς και να οδηγήσουν σε συμπεράσματα.
Από την νηπιακή μορφή που βρίσκεται το blogging στη χώρα μας πέσαμε πάνω στον επιπόλαιο και ανεύθυνο τρόπο που χειρίζοντα τα Ελληνικά Μ.Μ.Ε. οτιδήποτε συμβαίνει στην χώρα και τον υπόλοιπο κόσμο.
Από την διεθνή τρομοκρατία,στην σεισμολογία και από την πολιτική ανάλυση στο σύγχρονο lifestyle τα κανάλια μας δίνουν πραγματικά αγώνα απόδειξης της ανευθυνότητας και της επιπολαιότητας που τους διακρίνει.
Προφανώς όλοι οι blogger δεν είναι το ίδιο όπως επιπόλαια τα κανάλια παρουσιάζουν.
Προφανώς δεν ήταν το ίδιο όταν αναφερόνταν στο κίνημα των blogger που διαδήλωνε στο Σύνταγμα για τις φωτιές ή αργότερα στις διαδηλώσεις για το νομοσχέδιο της παιδείας.
Όταν ξεκίνησα να δημοσιεύω (post) -στην μπλογκόσφαιρα η κατάσταση για την χώρα μας βέβαια θύμιζε βρεφονηπιακό σταθμό.
Κάποιοι έμπειροι που γνώριζαν το χώρο και όλοι οι υπόλοιποι που βρισκόμασταν στο πρώτο στάδιο χρήσης αυτού του εργαλείου.
Τότε η εμφάνιση κάποιου προβοκάτορα ή συκοφάντη με οδηγούσε σε σκέψεις για αποχώρηση.
Σήμερα τα blog έγιναν διάσημα συγκέντρωσαν κόσμο με διαφορετικές απόψεις και ο έλεγχος χάθηκε.
Έτσι αλλιώς αυτό ήταν αναμενόμενο.
Τώρα πλέον τα κριτήρια είναι διαφορετικά.
Η αξιοπιστία κρίνεται καθημερινά από την ποιότητα της γραφής, από την ευπρέπεια και τη διασταύρωση της πληροφορίας μέχρι το σεβασμό στην διαφορετικότητα.
Προφανώς σήμερα δεν μπορεί να υπάρξει οποιουδήποτε είδους κίνημα των blogger.
Δεν μπορεί να χωρέσουμε όλοι στο ίδιο τσουβάλι.
Μένει πια η κριτική ικανότητα που είναι περισσότερο χρήσιμη από ποτέ στην εποχή του διαδικτύου προκειμένου να αξιολογήσουμε και να δεχθούμε κάθετι που γράφεται στην μπλογκόσφαιρα.
Όπως δεν διάβασα ποτέ μου Αυριανή την οποία θεωρούσα και θεωρώ την πιο σιχαμένη εφημερίδα που υπήρξε ποτέ στον Ελληνικό τύπο έτσι δεν διάβασα ποτέ ή δεν έδωσα σημασία αν θέλετε σε αυτά που έγραφε το blog press-gr.blogspot.com.
Αυτό δεν σημαίνει πως επιθυμώ την οποιασδήποτε μορφής φίμωση τόσο της Αυριανής όσο και του press-gr.
Στην χώρα που η γέννηση της δημοκρατίας γίνεται σημαία επιθυμώ την κριτική ικανότητα.
Την αποδοκιμασία οποιουδήποτε επιχειρεί να λασπολογήσει,να συκοφαντήσει και να προσβάλει ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Και αυτό είναι κυρίως θέμα παιδείας.
Σε αντίθεση με το ξεκίνημα μου, που οι συχνές εμφανίσεις ανθρώπων που επιχειρούσαν να βλάψουν την μπλογκόσφαιρα με έκαναν να θέλω να αποχωρήσω τώρα πεισμώνω περισσότερο και επιμένω.
Έχουμε πόλεμο.
Το όμορφο εναντίον του άσχημου.
Η αξιοπρέπεια,η ευπρέπεια και η καλλιέργεια εναντίον, της λάσπης της χυδαιότητας και της υποκουλτούρας.
Και αυτός ο πόλεμος με ενδιαφέρει περισσότερο από την παρέμβαση οποιουδήποτε που σκοπό έχει τη φίμωση και τον ολοκληρωτισμό!